walvissen spotten
Blijf op de hoogte en volg Conny
21 Februari 2013 | Dominica, Dominica
1 1/2 uur van Marigot rijden we in Roseau zo naar het Ma Brass Central Guesthouse. Heerlijk toch als je een goede kaart hebt.
Spullen droppen en lopend op weg door het stadje naar The Anchorage Hotel, alwaar we een tripje op een boot hebben geboekt om walvissen te gaan spotten.
Het stadje heeft een groot aantal kerken, in renovatie, of aan renovatie toe.
Om in het zuiden van de stad te komen, hoeven we in principe maar één straat te volgen. Leuk, er gebeurt van alles. Grote en kleine huizen, mooi onderhouden en fleurig geschilderd of in staat van afbraak. wisselen elkaar af. Een golfplaten hutje van 1 1/2 meter in het vierkant, herbergt een kapsalon. De mensen zijn vriendelijk, begroetingen gaan over en weer, maar we besluiten dat als we in het donker terug moeten, een bus of taxi te nemen.
We zijn veel te vroeg op de plaats van bestemming en zoeken wat verkoeling aan de rand van het zwembad.
Om een uur of 2 kunnen we aan boord en kan het grote zoeken beginnen. Stuk varen, sonar in het water, stilte helaas en varen maar weer. Sonar in het water en verder varen. Het is 4 uur, voor we in de verte de waterpluim van een spuitende spermwhale zien.Nou ja, we, de schipper en zijn maat dan, voor wij passagiers het zien moeten we echt een stuk dichterbij zijn. Opwinding alom, we worden tot stilte gemaand, het enige dat de schipper wil horen is het geklik van camera's.
We komen erg dichtbij vind ik. Met een " houd de camera's gereed, 1-2-3 klik," duikt de kolos onder, om weer 50 minuten in de diepte te verkeren.
De sonar gaat onder water en we horen de klikgeluiden van het net onder gedoken vrouwtje. Wat een prachtig gehoor.
We varen terug richting beginpunt als we in de verte het spuiten van een andere walvis zien, eropaf. We komen net op tijd om dit veel grotere mannetje te zien onderduiken.
Nu gaat het echt terug naar de kust, om de familie die op tijd op het cruiseschip moeten zijn willen ze weer meemogen, af te zetten. Komt goed uit, als Linda en ik hier van boord gaan, zijn we precies waar we wezen willen.
Onder het genot van een drankje bekijken we het vertrek van het enorme schip. Wat kost dat veel tijd, maar gelukkig vaart het op tijd weg om ons nog een blik op de zonsondergang te geven.
Aan een balkon hangen wat Chinese lampen, dat moet een restaurant zijn en ja hoor, 4 tafeltjes op het balkon is alles, maar het eten is heerlijk en we kunnen vanaf ons tafeltje mooi het opruimen van de straat stalletjes in de gaten houden.
Spullen droppen en lopend op weg door het stadje naar The Anchorage Hotel, alwaar we een tripje op een boot hebben geboekt om walvissen te gaan spotten.
Het stadje heeft een groot aantal kerken, in renovatie, of aan renovatie toe.
Om in het zuiden van de stad te komen, hoeven we in principe maar één straat te volgen. Leuk, er gebeurt van alles. Grote en kleine huizen, mooi onderhouden en fleurig geschilderd of in staat van afbraak. wisselen elkaar af. Een golfplaten hutje van 1 1/2 meter in het vierkant, herbergt een kapsalon. De mensen zijn vriendelijk, begroetingen gaan over en weer, maar we besluiten dat als we in het donker terug moeten, een bus of taxi te nemen.
We zijn veel te vroeg op de plaats van bestemming en zoeken wat verkoeling aan de rand van het zwembad.
Om een uur of 2 kunnen we aan boord en kan het grote zoeken beginnen. Stuk varen, sonar in het water, stilte helaas en varen maar weer. Sonar in het water en verder varen. Het is 4 uur, voor we in de verte de waterpluim van een spuitende spermwhale zien.Nou ja, we, de schipper en zijn maat dan, voor wij passagiers het zien moeten we echt een stuk dichterbij zijn. Opwinding alom, we worden tot stilte gemaand, het enige dat de schipper wil horen is het geklik van camera's.
We komen erg dichtbij vind ik. Met een " houd de camera's gereed, 1-2-3 klik," duikt de kolos onder, om weer 50 minuten in de diepte te verkeren.
De sonar gaat onder water en we horen de klikgeluiden van het net onder gedoken vrouwtje. Wat een prachtig gehoor.
We varen terug richting beginpunt als we in de verte het spuiten van een andere walvis zien, eropaf. We komen net op tijd om dit veel grotere mannetje te zien onderduiken.
Nu gaat het echt terug naar de kust, om de familie die op tijd op het cruiseschip moeten zijn willen ze weer meemogen, af te zetten. Komt goed uit, als Linda en ik hier van boord gaan, zijn we precies waar we wezen willen.
Onder het genot van een drankje bekijken we het vertrek van het enorme schip. Wat kost dat veel tijd, maar gelukkig vaart het op tijd weg om ons nog een blik op de zonsondergang te geven.
Aan een balkon hangen wat Chinese lampen, dat moet een restaurant zijn en ja hoor, 4 tafeltjes op het balkon is alles, maar het eten is heerlijk en we kunnen vanaf ons tafeltje mooi het opruimen van de straat stalletjes in de gaten houden.
-
23 Februari 2013 - 14:34
Irene:
Ohw wat gaaf!!!!!!!!!!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
